Czas na Bartóka

Po tym, jak piano duo op. 353018 zadebiutowało z orkiestrą w NDR Konzerthaus w Hanowerze, piano duo op. 615313 zagrało swój pierwszy w życiu koncert fortepianowy w ramach festiwalu Klavier Festival Ruhr w Filharmonii w Essen.

II koncert fortepianowy Béli Bartóka uchodzi za jedno z najbardziej wymagających technicznie dzieł w całej literaturze fortepianowej. W centrum uwagi są tu zarówno wybuchowe, rytmiczno-perkusyjne techniki gry, jak i szalenie szybkie kaskady dźwięków oraz ostre kontrapunktyczne kontrasty. A wszystko to przy maksymalnej przejrzystości brzmienia.

Idealnym towarzyszem tej trwającej niecałe pół godziny, pełnej wrażeń podróży przez historię muzyki, radość grania i kulturę brzmienia II Koncertu fortepianowego było tym razem piano duo op. 615313. Już podczas budowy instrumentu przywiązywałem ogromną wagę do głośności brzmienia (a nie do ostrości!) oraz doskonałych właściwości technicznych. Obejmuje to lekkość uderzenia, której już dawno nie ma w nowych fortepianach, a także szybkość powtórzeń, której w tej formie z pewnością nie można już znaleźć w dzisiejszych nowoczesnych fortepianach koncertowych, ale która w pierwszej połowie XX wieku była standardem wśród wielkich marek fortepianowych.

Nie bez powodu więc Pierre-Laurent Aimard wybrał na ten koncert piano duo op. 615313. Ten wyjątkowy pianista od dziesięcioleci słynie z nieustannego poszukiwania i tworzenia fascynujących, zarówno starych, jak i nowych światów dźwiękowych.

Tym bardziej oszałamiająca jest jego interpretacja tego niemal niemożliwego do zagrania koncertu fortepianowego, gdy mimo całej kompozytorskiej ekstazy wciąż znajduje czas, by połączyć te szalone, powtarzające się uderzenia w płynne linie melodyczne i sprawić, że kontrapunkty są krystalicznie czyste. A wszystko to - poprzez płynny, harmonijny obraz dźwiękowy - jest oddaniem hołdu węgierskiemu kompozytorowi.

I właśnie dzięki temu Pierre-Laurent Aimard na swój własny sposób oddaje hołd motywowi przewodniemu festiwalu Klavier Festival Ruhr: Czas na Bartóka.